السيد محمد حسين الطهراني
18
رساله نكاحيه (كاهش جمعيت ضربه اى سهمگين بر پيكر مسلمين) (فارسى)
فرورفت . رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم گفت : وَ لا تَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ تَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيكُنَّ وَ أَرْجُلِكُنَّ . « از نطفه مردى آبستن نشويد ، تا بچّهاى را كه ميزائيد ، به شوهر خود نسبت دهيد ! » هند گفت : و الله بُهتان زشت است ! و به برخى از تجاوزات أشبه است . رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم گفت : وَ لا تَعْصِينَنِى فِى مَعْرُوفٍ « مخالفت مرا در كارهاى حسنه نبايد بكنيد ! » هند گفت : ما در اين مجلس حضور نيافتيم كه بخواهيم در كارهاى پسنديده و حسنه ، مخالفت تو را بنمائيم ! رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم به عمر گفت : با اين زنان بيعت كن ؛ و رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم از خدا برايشان مغفرت خواست . و عمر با آنها بيعت نمود . وَ كانَ رَسولُ اللهِ صلَّى اللهُ عَلَيه ( وَ ءَالِه ) وَ سلَّم لا يُصافِحُ النِّساءَ وَ لا يَمَسُّ امْرَأَةً وَ لا تَمَسُّهُ إلَّا امْرَأَةٌ أحَلَّها اللَهُ لَهُ أوْ ذاتُ مَحْرَمٍ مِنْهُ . « و عادت و دأب و دَيْدَن رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم اين بود كه با دست و بدن خود زنى را مسّ نمىكرد ، و هيچ زنى نيز با دست و بدن خود او را مسّ نميكرد ، مگر زنى كه خداوند بر او حلال كرده بود و يا آنكه با او مَحرم بود . » و از أبان بن صالح روايت است كه : بيعت زنان با رسول خدا - در آنچه بعضى از أهل علم روايت كردهاند - بر دو گونه بوده است : در پيش روى رسول خدا صلّى الله عليه و آله و سلّم ظرفى كه در آن آب بود مينهادند ، و همين كه از آنها عهد و ميثاق ميگرفت و آنها نيز متعهّد مىشدند و عهد و پيمان ميدادند ، دست خود را در آب فرو ميبرد و سپس بيرون